Ayancık Masöz Bayan

Ayancık Masöz Bayan “Niçin?” “Niçin?” Miranda şaşkınlık içinde tekrarladı. “Niçin? Çünkü ben… Çünkü sen…” “Çünkü?” Turner sırıtıyordu. “Çünkü – üf!” Miranda ellerini yumruk yapmıştı. Ayağını yere vurdu. Bu yaptığı hareket onu daha da öfkelendirmişti. Bu seviyelere inmiş olması – bu küçük düşürücüydü. “Şimdi, şimdi, Miranda.” “Bana ‘şimdi, şimdi’ deyip durma, seni buyurgan ve dataç – ” “Bana kızgınsın, farkındayım.” Miranda gözlerini kıstı. “Sen her zaman zekiydın, Turner. Turner onun alaycılığını göz ardı etti. “Peki, işte buradayım – özür dilerim. şehir’te o denli uzun süre kalmak niyetinde değildim.

Niçin meydana getirdiğimı bilmiyorum fakat yaptım işte ve özür diliyorum. Aslına bakarsak bir tek iki gmeşhurk bir seyahat olacaktı.” “Nerdeyse iki aya yaklaşan iki gmeşhurk bir gezi, ” dedi ve küçümsemeyle güldü Miranda. “Eğer sana inanmakta zorlanırsam, lütfen beni bağışla.” “devamlı şehir’te değildim. Londra’ya döndüğümde annem senin hasta bir yakınını ziyarete gittiğini söylemiş oldu. Olivia geri dönünceye kadar da durumunu öğrenme fırsatım olmadı.” “Nerede olduğun yahut ne kadar süre orda kalmış olduğun umurumda bile değil!” diye bağlarırdı Miranda.

Ayancık Masöz Bayan

Ayancık Masöz Bayan  “Beni öyle terk edip gitmemeliydin. Düşünmek için zamana ihtiyacın bulunduğunu anlayabilirim çünkü benimle evlenmeyi hiç istemediğini biliyorum, Turner, ama bunun için yedi hafta geçmesi mi gerekiyordu? Bir kadına böyle davranamazsın! Bu kabalık, vicdansızlık ve hiç centilmence değil!” Ona söylemeyi düşünebildiği en kötü şey bu muydu? Turner gülümsememek için kendini zor tuttu. Anlaşılan her şey organize ettiğinden daha bayağı olacaktı. “Haklısın, ” dedi sakince. “Ve – ne?” Miranda gözlerini kırpıştırdı. “Haklısın.” “Haklı mıyım?” “Haklı olmak istemiyor musun?”

Miranda ağzını açtı ve sonra, “Aklımı karıştırmaya çalışmaktan vazgeç, ” dedi. “Çalışmıyorum. Seninle aynı fikirdeyim. Belki fark etmemişsindir diye düşünmüştüm, ” dedi ve Miranda’nın sevdiği, tatlı gülümsemelerinden birini çehreına yerleştirdi. “Özrüm kabul edildi mi?” Miranda derin bir iç çekti. Bir insanın bu kadar çekici olması kanun dışı olmalıydı. “Evet, tamam. Kabul edildi ama sen, ” şüpheyle sordu, “şehir’te ne yapıyordun?” “Çoğu süre sarhoş oluyordum.” “Hepsi bu kadar mı?” “birazcık avlanma.” “Ve?” “Ve Winston Oxford’dan oraya erişince onu beladan uzak tutmak için elimden geleni yapmış oldum. Bu vazife extra bir on beş günümü aldı.” “Başka?”